Na de prima resultaten op de clubmatch van de NWCC en de Eurodogshow was de clubmatch WCCN toch wel de klap op de vuurpijl. Daar won Let it be Kiki Keen vd Milligenhof de jeugdklasse en werd beste jeugdhond. Haar zusje Dizzy Miss Lizzy vd Milligenhof werd 1e in de tussenklasse, halfzus Mamma Mia vd Milligenhof 1e in de openklasse en moeder Hazel (Welshclan’s Vrouwe Valouwe) won de kampioens-klasse. Keurmeester Mrs. Margaret Aynscough uit Schotland was zeer standvastig in haar oordeel als je bedenkt dat oma Welshclan’s Kirby Keen uiteindelijk als beste teef van deze clubmatch is verkozen.

In de weken voorafgaand aan de clubmatches werd er met Mamma Mia al volop getraind voor de Nederlandse kampioenschappen Gedrag en Gehoorzaamheid. Er was een strak trainingsschema opgesteld en de nodige uurtjes training gingen voorbij.

Niets werd aan het toeval overgelaten. Tenslotte is een goede voorbereiding het halve werk. De kunst is om een passende training te vinden (verschilt per hond). Je moet de juiste balans zien te vinden in enerzijds het trainen op precisie in de uitvoering van oefeningen en het langdurig volhouden van alle oefeningen achter elkaar en onder allerlei omstandigheden die op een NK mogelijk kunnen voorkomen. Anderzijds moet je zorgen voor een goede afwisseling en niet te vergeten speciale oefeningen de revue laten passeren om je hond goed gemotiveerd te houden. Dit alles bij elkaar is natuurlijk geen garantie voor de titel Nederlands Kampioen, want een hond blijft een hond en een Corgi blijft een Corgi. Een normale G&G wedstrijd bestaat uit 10 oefeningen die worden verdeeld over de dag. Op een NK loop je een dubbel programma. Dat betekent dat je 2x 10 oefeningen achter elkaar loopt op één dag. Zo’n proef duurt in totaal ca. 20 minuten. Je begrijpt dat dit best pittig is, want je kunt je hond pas na die 10 oefeningen belonen. Nu zijn er honden die uitsluitend voor een aai bereid zijn heel erg hard te werken, maar de corgi is er daar niet één van.

Op 11 september moest het gaan gebeuren. Het NK werd gehouden in Tiel. Voorafgaand aan de wedstrijd werden de startnummers geloot. Je naam werd omgeroepen en je mocht een Merci-chocolaatje trekken met daarop je startnummer. Ik koos het chocolaatje dat ik het lekkerst vind, maar dat bleek niet echt een gelukkige keuze te zijn. Ik trok daarmee het hoogste nummer en moest als laatste starten. Na de verloting en het Wilhelmus maakten we ons op voor de gezamenlijke blijf-oefeningen. De 3 minuten blijven liggen en 1 minuut blijven zitten verliepen prima. Aan het eind van de ochtend waren we eindelijk klaar voor de 1e manche. Het was erg druk geworden langs de ring, ik was immers de laatste combinatie. Belangstelling volop dus. Ook persoonlijk assistente Kirsten en fotografe Jannemieke zaten er klaar voor om niets van Mia’s debuut te missen. De eerste oefening ging gelijk mis, het apportblok was moeilijk te zien tussen de bladeren op het veld (veel honden hadden hier last van) en Mia deed erg haar best om dat stomme ding te vinden. Uiteindelijk lukte dit haar ook, maar het leidde wel tot de nodige aftrekpunten.

We lieten ons geenszins uit het veld slaan. De volgende oefening “het af tijdens volgen” ging perfect. Het volgparcours was een flink eind maar Mia bleef werklustig. Het apporteren over de horde was geen enkel probleem (zonder blad ging het een stuk beter). Het komen op bevel en het terug zenden naar het vak verliepen ook vlot en zonder problemen en zelf het appèl op afstand voerde Mia uit op 1 commando zonder enkele verplaatsing, dat waren vette punten. De laatste oefening bestond uit wederom een lang stuk volgen maar we bleven geconcentreerd tot het einde. De eerste manche zat erop en voordat we de ring verlieten bedankten we netjes de keurmeesters.

Klik hier voor het vervolg.

Maand vol hoogtepunten voor kennel De Milligenhof 

September 2011

Terug naar belevenissen