De volgende dag was het stralend weer. Na het ontbijt hadden we even tijd nodig om alle wandelspullen te verzamelen. Wat een mens allemaal niet meesleept en dan heb ik het nog niet eens over onze hoeveelheid honden. De rugzakken werd gevuld met fotocamera’s, eten en drinken voor baas en hond, maar ook de 6 muilkorven moesten mee want dat is in Tsjechië verplicht. De GPS’jes en de buggy (dit keer voor Kiki) waren ook weer van de partij. Nou, we waren er helemaal klaar voor. Tijdens de wandeling kregen we aanhoudend sms’jes met de tekst “Welkom in Polen” en “Welkom in Tsjechië” (in totaal 28). Moet je je voorstellen loop je heerlijk in de natuur gaat je mobiel steeds af.

De eerste dag maakten we een prachtige tocht van een kleine 20 km. De volgende dag begon wederom met stralend weer, maar met een minder stralend humeur van Marga. Er kwamen allerlei geluiden uit haar douche en deze waren niet van stromend water. Sterker nog we hadden helemaal geen water! En erger, dus ook geen koffie! Marga greep haar nieuwe mobiel en begon driftig de mevrouw van het huisje te sms’en. Later ontvingen wij haar sms met de tekst “Es tut mir leid, ich habe es nicht gewusst” Tja, waar hebben we die eerder gehoord.

Ondanks de mindere start en het gebrek aan koffie maakte we toch weer een prachtige tocht. De wandelpaden waren behoorlijk steil en soms hielden ze ineens op. Zo kwamen we de ene keer op een bergweide uit en de andere keer in een steengroeve. Deze stukken kan ik met een buggy zeker niet aanraden! Maar het heet daar ook niet voor niets: het Reuzengebergte. Toen we na zo’n 6 uur lopen weer terugkwamen bij de Villa bleek de storing weer verholpen. Zo kon Marga weer vrolijk onder de douche.

De volgende morgen begon met water. Nu zou je denken, da’s mooi. Alleen dit keer kwam het niet alleen uit de kraan! Ondanks de regen prima weer voor het doen van boodschappen. In de middag klaarde het iets op en konden we er nog toch nog even op uit.

Op deze wandeling ontdekten we op een bergweide vlak bij de Villa een zeer sterke lucht. Op de plek waar we stonden rook het duidelijk naar wild, maar we zagen geen wild? Na onderzoek bleek dat op deze plek de herten vanwege de bronstijd driftig aan het markeren waren geweest. Later in de week hebben we de herten dan ook regelmatig zien en horen burlen. Dit was voor ons natuurliefhebbers een extra cadeautje.

Klik hier voor het vervolg.

GPS-lopen in het Reuzengebergte (vervolg)

Terug naar belevenissen

Terug naar deel 1